Het Monster van BrabantVan 7 op 8 mei, heb ik samen met Peter Bomas en Paul van der Staaij deelgenomen aan deze toertocht met een lengte van 230 km.
Om 24:00 H zijn we met mooi rustig weer gestart in Waalwijk, waar we onder begeleiding van , echt waar , 4 bussen op weg gingen.
Er waren in totaal 9 deelnemers, 6 van Brabantsbont, en wij met ons drieen.
De afspraak was om de eerste 90 km, tot de eerste grote pauze gezamelijk af te leggen, met een snelheid van 18,5 gemiddeld.
Daarna zouden we "los worden gelaten ", en onze weg vervolgen via een gepijlde route.
Met praktisch windstil weer, en een graadje of 7 reden we rustig door de nacht, waarbij de route werd aangegeven door een auto van de organisatie.
Na 25 km, de eerste pauze, we werden met vuurwerk onthaald, en er diende zich een probleem aan met mijn voedsel voorziening .
Ik begon te vermoeden dat ik met meer eten thuis zou komen als waarmee ik was weggegaan.
Alles was te krijgem, koffie, thee, energiedrank,bananen, "You name it, they got it "geweldig, wat een organisatie.
De sfeer was zoals Marjolijn het noemde "Gezellig " , en de drang om hard te gaan rijden was in ieder geval bij mij niet aanwezig.
Na de eerste controle zou worden begonnen met het pijlen, maar al gauw bleek het zelfs voor de auto's niet mogelijk om die terug te vinden, en wrd besloten om gewoon achter de auto's door te rijden tot de grote pauze op 90 km.
Om een uur of 2 begon het iets te miezeren, maar de hoop was dat dit de laatste druppels zouden
wat ook het geval bleek, ewaarna we onze weg vervolgden.
Met als enigste probleem een lekke band van Kees Flipsen, hobbelden we lekker door, en bereikten de eerste grote pauze, na 90 km, waar we werden beloond met grote kommen soep met stokbrood.
Hier werd besloten om samen verder te rijden, en dus ook samen te finischen.Voor de meeste rijders van Brabantsbont was dit de eerste keer dat ze zo ver reden, maar ook nu bleek weer dat regelmaat erg belangrijk is.
Op 180 km lag de grote pauze, met ook een masage post, waar door meerdere rijders dankbaar gebruik van werd gemaakt.
Om het geheel nog completer te maken kregen we ook nog eens eigengemaakte macaronie voor geschoteld, en niet van die muizenhapjes, maar zoveel als je maar opkon, waar doen ze het van daar in Brabant??
Na deze pauze op weg voor de laatste 50 km, voor enkele steppers begonnen de kilometers nu echt te tellen, maardoor een vast tempo te rijden en gewoon even te wachten bleef het hele peleton mooi bij elkaar e, zodat we om een uur of 5 aankwamen in Waalwijk.
Hierna lekker douchen, een gratis consumptie , en een mooi aandenken, als eerste finischers van de eerste editie van een erg mooie tocht.
Resume
'
Een fantastich georganiseerde tocht, die niet uitmonde in een wedstrijd, maar erg ontspannen en vooral "Gezellig "was
P.S.
Annie en Marjolijn, wanneer zijn we jullie in een wedstrijd ???
